این پست من بر عکس پستهای دیگم برای خود من زیاد جالب نیست و اصلا دست و دلم به نوشتن نمیره ولی خب دیگه کارزمونه همینه دیگه یه روز آشناییه و یه روز جدایی و چقدر سخته جدایی بر عکس آشنایی .
همین طوری که همتون میدونین عشق من کارتون دیدنه و لذتی رو که از دیدن کارتون ها میبرم رو با هیچ چیزی نمیتونم مقایسه کنم اینم بگم که تا هر سنی هم که برسم دست از دیدن کارتون برنمیدارم چون به نظر من همون یکی دو ساعتی رو که داری کارتون نگاه میکنی ازتموم غم و غصه ها و دلمشغولیهای دنیا ( مادی ) آزاد میشی و دوباره میری توی عالم بچهگیت به نظر شما چه چیز دیگه ای میتونه شما رو تا این به بهترین دوران زندگیتون ببره : درسته هیچ چیزی مگر کارتون
اره درست فهمیدین من اومدم که باهاتون خداحافظی کنم . من میرم ولی شاید شاید شاید یه روز یه جایی با یه موضوع جدیدی یا ....... برگشتم و دوباره دیدمتون 
در همین جا از تمام دوستای گلم که توی این چند وقت آشنایی کوتاهمون منو تحمل کردن و با نظرات قشنگشون ( هر چند کم ) منو در ادامه کارم تشویق کردن صمیمانه متشکرم و بهتون قول میدم که هر چند وقت بهتون سر بزنم و آپای قشنگتونو ببینم و لذت ببرم
خدا حافظ همین حالا
سلام به تمام کسانی که هنوز توی عالم بچه گی موندن و هیچ جوری هم نمی تونن بیان بیرون اصلا ناراحت نباشید چون بچه درون شما هنوز ( زنده ) است وشماجزو معدود انسانهایی هستین که از این نعمت برخوردارن.
( باتشکر حمیدرضااز مشهد )
